इंटरनेटचा शोध जरा उशीराच लागला नाही का ?

Written by  on April 30, 2020

हल्ली इंटरनेट मुळे प्रत्येकाला कुठल्याही घटनेवर  आपले मत मांडायचा जन्मसिद्ध अधिकार आहे असे वाटत असते, आणि मग    तो   फेसबुक, मायबोली, मी मराठी,मिसळ पाव – किंवा सकाळ मुक्तपीठ ऑन लाइन एडीशन वर  , आपल्या  प्रतिक्रिया देत असतात. ह्या प्रतिक्रिया तर बरेचदा मूळ लेखापेक्षा पण जास्त वाचनीय असतात. मानवी मनाचे विनोदी कंगोरे दाखवणाऱ्या ह्या प्रतिक्रिया खरंच वाचायला मजा येते. माझ्यासारखे काही लोकं तर  चक्क “काय वाटेल ते” ब्लॉग वर  लिहितात !

पूर्वीच्या काळी असे नव्हते, इंटरनेट नसल्याने आपली मते स्वतः पुरतीच मर्यादित ठेवावी लागायची . फार तर फार वाचकांची पत्रं मधे एखादे पत्र प्रसिद्ध झाले की  खूप काही मिळवलं असं वाटायचं. समजा,   जर “त्या काळी”  इंटरनेट असते, “तर त्या काळच्या” मोठ्या घटनांवर या इंटरनेट फ्रेंडली लोकांनी  कशा प्रकारच्या प्रतिक्रिया दिल्या असत्या ?  हा विषय आजचा!

बातमी क्रमांक १ :-

ताजम्हालाचे बांधकाम पुर्ण झाले.

११ सप्टेंबर १६३२ , शहंशहा शहाजहां यांनी ताजमहालाचे काम पुर्ण झाल्याचे जाहीर केले. लवकरच तिथे मुमताजचे शव आणून दफन करणार  …….हा लेखाचा मथळा

आणि ह्या प्रतिक्रिया लेखा खालच्या-

जुम्मा खान:- अभिनंदन शहेंशहाचे.. इतकी अप्रतिम सुंदर वास्तू बांधल्या बद्दल.

जुबेदा ( दूसरीबेगम):- बधाई हो.. शहंशहां.. हमारे लिए भी ऐसाही ताज बनवाओगे ना?

सुरेश:-तशी पण मुमताज काही  खास आयटम  नव्हती दिसायला, जितके पैसे त्या  ताज वर खर्च केले, तितक्या पैशात तर दररोज  नवीन मुमताज मिळाली असती.

रमेश काका:- उत्तम बातमी.

सदुभाऊ :-या बांधकामासाठी जो खर्च करण्यात आला , तेवढा पैसा   एखादे धरण जर बांधण्यात जर खर्च केला   असता तर करोडो एकर जमीन ओलिताखाली  आली असती.

रामभाऊ:- सदुभाऊ तुम्ही पुणेकर का हो?

प्रकाशचंद्र  :-खरे तर ही मूळ बातमीच खोटी आहे. ताजमहाल ही फार जुनी वास्तू आहे. ज्याला तुम्ही ताजमहाल म्हणता तो म्हणजे इथे पूर्वी शिव मंदीर होते. कळसावरच्या सूर्य प्रतिमा याची पुष्टी करतात. पूर्वी आमच्या असलेल्या मंदिराच्या चारही बाजूला मिनार बनवले आणि तिथे मुमताजला गाडणार म्हणे. तेजोमहालय चा ताजमहाल केला. निषेध!

मनोज( पुणेकर):- पुण्याचे नाव घ्यायचे काम नाही .  मुद्याचे बोला रामभाऊ, उगाच कांगावा नको, आणि पुणेकरांना दुषणे लावणे पण नको. तुम्ही बहुतेक मुंबईकर वाटतं?

(शहाजहांचे जेष्ठ पुत्र ) औरंगजेब:- की अशा तऱ्हेच्या वास्तू  ची गरज काय?  म्हातारचळ लागलाय, म्हाताऱ्याला बंदच करून टाकतो जेल मधे.

श्रीमती (इस्रायल) :- आमच्या इस्त्रायल मधे पण अशीच एक इमारत बांधण्याचा विचार केला गेला होता, पण असा पैसा खर्च करू नये ही जाणीव लोकांनी सरकारला करून दिल्याने बारगळला..

सुभाष:- नेहा , तुझ्यासाठी पण बांधेल  का ग ताजमहाल कोणी?? ( कोणी म्हणजे मी बरं कां नेहा……)

नेहा :- सुभाष, सकाळी आराशात तोंड पाहिलं होतं का? म्हणे ताजमहाल बांधतो…
रघु पुणेकर : निषेध.. निषेध.. निषेध.. जनतेच्या पैशाचा अपव्यय..
दुसरी बातमी :-  २० जुलै १९६९

मानवाने चंद्रावर पाऊल ठेवले. ही मुख्य बातमी…..

आणि ह्या प्रतिक्रिया :

टॉम:- अमेरिका रॉक्स! ये  …….

(राजशेखर ) रॉक्सी:- लॉंग लिव्ह अमेरिका. अभिनंदन! मानवाच्या उत्क्रांती मधला एक आवश्यक आणि खूप महत्वाचा दिवस.

सदुभाऊ (पुणेकर) :-  उत्क्रांती?? काय च्या कायच !

नुतन :- तुम्ही कितीही अमेरिकेचे कौतूक करा, पण अमेरिकेतल्या नासा मधे ८५ टक्के शास्त्रज्ञ हे भारतीय मुळाचे आहेत, म्हणजे एकंदरीत ह्या विजयाचे श्रेय केवळ भारतालाच दिले जाऊ शकते.

रामभाऊ :- भारतीय वंशाचे तर आहेतच, पण त्या ८५ टक्के शास्त्रज्ञांपैकी ९० टक्के हे मराठी आणि त्यातूनही औरंगाबादचे आहेत हे विसरून चालणार नाही. मराठवाडा रॉक्स!

विजय:- काहीच्या काही.. मराठवाड्यात तर सारखा दुष्काळ असतो . पश्चिम महाराष्ट्र रॉक्स!

कोंकणी  :- अरे घाटी… काय च्या काय पण बोलतो काय रे? कोंकणाची सर नसे कुणालाच… रुपेरी वाळू, माडाची बने.. सगळं काही आहे ते फक्त कोंकणातच, तुमच्या घाटावर काय आहे रे? आणि होय, ते ९८ टक्के शास्त्रज्ञ आमच्या रत्नांग्रीचे बरं कां…

फेस्बुकर:- च्या मायला, काय टाइम पास करून रायले बे? त्या ९०  टक्के शास्त्रज्ञां पैकी ८० टक्के हे गडचिरोलीचे आहेत, तुम्हाले मालुम  नसल तर नावं बी सांगतो…

शिरप्या गणपत :-आता चंद्रावर जाऊन इतका खर्च करायची काय गरज होती का ? आणि आणलं ,तर काय म्हणे दगड -गोटे.. कमीत कमी सोनं तरी आणायचं. नसती ऊठाठेव आहे ही.

तिसरी बातमी :

^(http://rangmarathiche.com/goto/https://kayvatelte.files.wordpress.com/2012/10/indira.jpg)

इंदिरा गांधी( नेट वरून ..)

१९६५ जवाहरलाल नेहरूंची मुलगी  इंदिरा गांधी पंतप्रधान झाली.

ही मुख्य बातमी..

आणि ह्या प्रतिक्रिया….
तुषार:- कॉंग्रेसचा विजय असो.. काय दिसते नेहेरूंची मुलगी?? सुंदर .. अशा सुंदर मुली जर राजकारणात पडल्या, तरच  देशाचे भले होईल. तरूणांमध्ये पण राजकारणाची गोडी वाढेल.

रामभाऊ :- इंग्रजां पूर्वी राजे महाराजे होते, आता इथे लोकशाही आहे ना? पण वारसाहक्क सुरु झालाय . या पेक्षा इंग्रजांचे राज्य काय वाईट होते?

सुभाष :- नेहा, तू कुठे आहेस? तुझी कॉमेंट दिसली नाही बरेच दिवसात. तुझी कॉमेंट वाचली नाही की कसे उदास मन होते.

नेहा: आहे, रे.. मी इथेच आहे, पण हल्ली जरा वेळ नसतो  ऑन लाइन यायला. मी पण राजकारणात पडायचं म्हणते आहे. माझे बाबा म्हणतात, मी दिसते इंदिरा सारखी.

कुमार :-   खरं तर बाबासाहेब हेच खरे लायक उमेदावार आहेत पंतप्रधान पदासाठी. जातीयता नष्ट झालीच पाहिजे, तेंव्हाच खरा मागासवर्गीय पंतप्रधान होऊ शकेल..

सदुभाऊ पुणेकर:- अहो, कुमार, ते देशाचाच विचार करताहेत, एकत्र येऊन लोकसंख्या कशी वाढवायची याचा..

राजश्री :- मी पण राजकारणात पडणार होते, पण ’ह्यांनी’ आधार दिला आणि राहून गेलं!

राजशेखर :- अरे  कॉंग्रेस विसर्जित करा म्हणाले होते महात्मा गांधी. आता स्वातंत्र्य मिळाल्यावर कॉंग्रेसचे काय काम?  दिव्यावर शिक्का मारा .. मते कुणाला?…. जनसंघाला..

संतोष :- सदुभाऊ, +१  पण गेले कित्येक महिने हे दोघंही इथेच मुक्तपीठ टाइमपास करत असतात, यांची केस काही पुढे सरकतच नाही बॉ.

वर दिलेली तीन उदाहरणं केवळ सॅंपल समजा. अशा अनेक घटना आहेत, की ज्यावर मस्त कॉमेंट्स आल्या असत्या. जसे, १९७४ :- भारताने अणूस्फोट केला.१९७५ :- इंदिरा गांधी यांनी आणीबाणी लावली,  जनता पार्टी सत्तेवर आली, बोफोर्स, वगैरे वगैरे….

इंटरनेटचा शोध जरा उशीराच लागला नाही का ?

 

व्हाईट इंडीयन हाउस वाईफ…

Written by  on April 30, 2020

^(http://rangmarathiche.com/goto/https://kayvatelte.files.wordpress.com/2010/01/dsc_9650-199x300.jpg)बरेचसे मराठी लोकं अमेरिकेला, ऑस्ट्रेलियाला आणि इतर देशात पोहोचले आहेत. कामाच्या निमित्याने नवऱ्याबरोबर डिपेंडंट व्हिसा ( जरी बायको सुशिक्षित असेल तरी पण) घेउन अमेरिकेत जाउन रहाणाऱ्याची संख्या पण खूप आहे. दूर कशाला, माझी बहीण पण बिई+ एमबीए फिनान्स करुन  तिथे हाउस वाइफ म्हणुन राहिली. भारता मधली कामाची सवय, आणि यु एस ला गेल्यावर भयाण रिकामपण… केवळ तिला अभ्यासाची आवड म्हणून कुठलातरी फिनान्स चा कोर्स केला होता तिने तिथल्या वास्तव्यात. पण जर असा काही इंटरेस्ट नसेल तर  बाहेर रहाणं अतिशय कंटाळवाणं होतं.

दुसरा देश, एकटं रहाणं दिवसभर.. काय करणार? दिवस काढणं कठीण होतं. इथून जातांना जास्त वजन नेता येत नाही म्हणून आवडीने घेतलेली बरीचशी पुस्तकं इथेच ठेऊन जावी लागतात.   सोशल साईट्स हा एक पर्याय असतो, पण ते तरी किती दिवस करायचं??

सोशल साईट वर विनाकारण टवाळक्या करायचा पण कंटाळा येतो. निरर्थक गप्पा, टप्पा.. किती मारायच्या?? त्याला पण लिमीट आहे की नाही.. नाही तर.. जाउ द्या…

^(http://rangmarathiche.com/goto/https://kayvatelte.files.wordpress.com/2010/01/img_0177-300x225.jpg)कधी विचार केलाय की भारता मधे जर एखादी परदेशी तरुणी आली , आणि तिने इथेच रहाण्याचे ठरवलं तर तिचं आयु्ष्य कसं असेल??..एक ऑस्ट्रेलियन तरुणी शरील कुक मेलबॉर्न मधुन  सुटीवर भारतामधे फिरायला येते. व्यवसायाने अकाउंटंट.. इथे आल्यावर एका भारतीय तरुणाशी प्रेमात पडून लग्न करते आणि इथलीच होऊन जाते.. कल्चरल डिफरन्सेस इतके जास्त असतात की सरळ परत निघून यावंसं वाट्त, पण ती मात्र  भारताच्या प्रेमातच पडते .

तिचा एक ब्लॉग आहे… तिच्या ब्लॉग  मधे ती लिहिते -भारतीयाशी लग्नं केलं , इथे भारतामधे ती रहायला आली, आता इथेच रहायचं म्हणून इथल्या संस्कृतीशी जुळवून घेणं आलंच.. इथल्या संस्कृतीशी जुळवून घेण्याची तिची धडपड……. आणि   तिच्या नजरेतून भारत कसा दिसला  ?? यावर एक सुंदर ब्लॉग वाचायला मिळाला. डायरी ऑफ अ व्हाइट इंडीयन हाउस वाईफ. ^(http://rangmarathiche.com/goto/http://www.whiteindianhousewife.com/)

^(http://rangmarathiche.com/goto/https://kayvatelte.files.wordpress.com/2010/01/snake.jpg)त्या साईटवर मी कसा पोहोचलो?? गुगल रिडर मधे रेकमंडेड आयटम्स मधे तिचे पोस्ट एक रेकमंड केलं मला गुगल अंकलनी.. क्लिक केल, तो ब्लॉग उघडला, आणि ते पोस्ट तर वाचलंच पण त्याच सोबत इतरही बरेच पोस्ट वाचून काढले. आणि नंतर मग तिचा ब्लॉग सरळ गुगल रिडरवर घेउन ठेवला.

तिचे सगळे अनुभव तिने या ब्लॉग वर लिहुन ठेवले आहे. आणि प्रत्येक पोस्ट जे आहे ते अगदी शंभर टक्के   अगदी खरं खरं .. म्हणजे तिला जे वाटेल ते – एकदम ‘दिलसे’ लिहिलंय तीने.

तिचे भारतामधले अनुभव, हिंदी शिकणं,  हिंदी मधे कोणाशी बोलते , तेंव्हा त्यांना वाटणारे आश्चर्य… आणि असे अनेक पोस्ट्स.. आहेत या ब्लॉगवर ज्या मुळे हा ब्लॉग खूप इंटरेस्टींग झालाय.. मी स्वतः हा ब्लॉग नेहेमी वाचतो.

कुठे तरी तिच्या ब्लॉग वर वाचलंय की ती स्वतः लोकांच्या पाया पडणॆ ( नमस्कार करणे) एंजॉय करते- आता ह्यात काय  ^(http://rangmarathiche.com/goto/https://kayvatelte.files.wordpress.com/2010/01/request.jpg)आहे एंजॉय करते??कुणाला कुठल्या गोष्टीचं कौतुक वाटेल ते सांगता येत नाही…   असे अनेक लहान लहान प्रसंग आहेत तिच्या जीवनातले ती इथे शेअर करते.

लोकं आपलं घर स्वच्छ ठेवतात, पण खिडकी मधुन खाली कचरा का टाकतात?? याचं आश्चर्य वाट्त तिला,  आणि त्यावर पण ती एक पोस्ट लिहीते.. आता आपल्या दृष्टीने खिडकीतून कचरा फेकण नॉर्मल आहे.. पण .. तिच्या नजरेला ते बोचलं…!!! तिच्याच कॉम्प्लेक्स मधे एक नोटीस लागते, ती तिने ब्लॉग वर पोस्ट केलेली आहे.

भारतात गाय पवित्र का मानतात?? आणि तत्सम गोष्टीवर पण तिने  एक पोस्ट लिहिले आहे. बरं, नुसतं पोस्ट लिहिलं असं नाही, तर एके ठिकाणी चक्क उपनिषदावरची तिची टिप्पणी आहे की जी  वाचून आश्चर्य वाटल्या शिवाय रहाणार नाही. जेवढ्या सहजतेने ती हे लिहिते, तेवढ्याच सहजतेने डास मारायची बॅट ( अहो ती व्हिटी, किंवा चर्चगेटच्या जवळ मिळते ती) आणि तिची उपयोगिता यावर पण तेवढ्याच सहजतेने लिहिते. 🙂

भारतामधे घरात कामवाली बाई असतेच.. इथे कामवाली असणं म्हणजे लक्झुरी नाही तर नेसेसिटी आहे. जेंव्हा ती पहिल्यांदा घरात कामाला बाई ठेवते, तेंव्हा तिच्या बरोबरची ईंटरॅक्शन आणि कसं वागायचं तिच्याशी?? हा पडलेला प्रश्न म्हणजे तिचं एक पोस्ट, जेंव्हा वाचलं गुगल रिडरमधुन तिच्या ब्लॉग वर जाउन कॉमेंट टाकल्याशिवाय रहावलं नाही- उगिच तिचा कोणी गैरफायदा घेऊ नये म्हणून… 🙂    हो ना..  मोलकरणीला मिठ्यामारते ही  शरील….:)

^(http://rangmarathiche.com/goto/https://kayvatelte.files.wordpress.com/2010/01/img_8352a.jpg)कोणाकडे भेटायला जातांना अपॉइंट्मेंट न घेता जाणे हे  तर अगदी कॉमन आहे भारतामधे. कोणीतरी डोअर बेल वाजवत, अन दार उघडायला समोर जावं लागतं. घरात असतांना आपल्याला नाईटी घालुन कोणी पाहिल म्हणून आलेला अस्वस्थपणा, आणि नंतर इतर स्त्रियांना पण तसंच पाहिल्यावर – वागणुकीत येणारा सहजपणा अतिशय सुंदर व्यक्त केलाय .कधी तरी कोणाच्या तरी घरी गेल्यावर पुरुष मंडळी बाहेरच्या खोलीत बसल्यावर, घरच्या गृहिणीने तिला आपल्या सोबत किचन मधे गप्पा मारायला बोलावले, तेंव्हाचा तिला बिअर ऑफर केली जाते, आणि ती हवी असतांना पण केवळ वाईट दिसेल म्ह्णून नाही म्हणते, तेंव्हाच ती हे पण म्हणते, की माझी खरं तर इच्छा होती बिअर प्यायची, पण …..!! म्हणजे सच्चेपणा आहे तिच्या लिखाणात!

^(http://rangmarathiche.com/goto/https://kayvatelte.files.wordpress.com/2010/01/6200_110054228269_94103103269_2173060_6868903_n.jpg)बरं मंडळी.. हे सगळं तर ्ठीक आहे.. पण तिची भारता बद्दलची क्वेस्ट इतक्यावरच थांबत नाही. ती  चेन्नाई ते मुंबई ऑटो रिक्शाने प्रवास करते.. स्वतः ड्राइव्ह करत.. खरंच .. तिने १३ दिवसात चैन्नाइहून निघाल्यावर ती व्हाया म्हैसुर, बंगलोर , मुरडेश्वर, महाबलेश्वर, गोवा वगैरे ठिकाणं कव्हर करित २००० किमी चा टप्पा तिने पार केलाय १३ दिवसात. यावर तिने एक पोस्ट लिहिलंय आणि काही फोटो पण टाकले आहेत फेसबुकवर. लिंक आहे तिच्या ब्लॉग वर.. आता मुंबईला आल्यावर रोज कुठे ऑटॊ चालवायला मिळणार?? पण एक दिवस   रात्री एका ऑटॊ  वाल्याने ऑटॊ चालवायला दिला, आणि दुसऱ्या दिवशी  तिने एक पोस्ट टाकले …

अजुन बरेच अनुभव आहेत तिचे.. जसे पायात जोडवी (टो रिंग)घालणं वगैरे पण एका पोस्टचा विषय आहे. लग्न झालं आणि ही बाई आधी मार्केटला जाउन जोडवी विकत आणून पायात घालते… !!! कल्चरल डिफरंन्सेस ची गॅप भरुन काढायला??

^(http://rangmarathiche.com/goto/https://kayvatelte.files.wordpress.com/2010/01/img_7511a.jpg)तिचा ब्लॉग  ^(http://rangmarathiche.com/goto/http://www.whiteindianhousewife.com/)म्हणजे अशा अनेक अतर्क्य घटनांची जंत्री आहे.. एकदा वाचणे सुरु कराल , तर नक्कीच किती वेळ घालवाल या ब्लॉग वर ते सांगता येत नाही. प्रत्येक पोस्ट वाचनीय आहे.. एकदा वाचाल, तर नक्कीच फॉलो कराल.

हे पोस्ट शेरिलला थॅंक्स म्हटल्या शिवाय पुर्ण होऊच शकत नाही.  तिला मेल पाठवला, तिने फोटो वापर म्हंटलं, पोस्ट लिहिण्याला पण काही आक्षेप घेतला नाही म्हणून हे पोस्ट लिहिता आलं.. तिला समजावं म्हणून खाली एक लहानशी टीप्पणी देतोय..

Hi Sharell,
Thank you very much for allowing me to use your pics on my blog in this post..
Mahendra

Visionary RCM Infotech (India) Private Limited is looking for HR Recruiter – Online Interview

Written by  on April 30, 2020
Job Profile Visionary RCM Infotech (India) Private Limited, is looking for HR Recruiters who can join immediately.

Job Responsibility:

Develop and execute recruiting plans
End to End Recruitment
Network through industry contacts, association memberships, trade groups, social media, and employees
Develop and track goals for the recruiting and hiring process
Coordinate and implement college recruiting initiatives
Screen applicants to evaluate if they meet the position requirements
Work with hiring managers to create job descriptions
Conduct regular follow-up with managers to determine the effectiveness of recruiting plans and implementation
Develop a pool of qualified candidates in advance of need
Research and recommend new sources for active and passive candidate recruiting

Desired Candidate Profile:
Qualification: MBA HR
Experience: 0 to 2 years
Joining : Immediate
Salary: Best in Industry
Preferable from US Healthcare Industry

Interested Candidates please share your profile to [email protected] / [email protected]

Specialization Administration, HR Recruitment
Experience 0 – 1 yrs
Location Hyderabad
QualificationQualification B.A., B.Com, B.B.A, B.Sc, MBA/PGDM
Key Skills Recruitment, US Healthcare, Medical Coding
Company Profile The best knowledge centric organization who is known for their medical billing RCM services in India, along with the latest ICD 10 coding service.
Address Not Provided
Email Address [email protected]
Contact Number Not Provided
Posting Date 4/30/2020

मेड इन ईंडीया??

Written by  on April 29, 2020

कालच्या पेपरला एक बातमी वाचली.टी ९० टॅंक्स  ज्याचं नांव भीष्म ठेवण्यात आलं आहे ते अवधी च्या हेवी व्हेइकल फॅक्टरी मधे निर्माण करण्यात आले आहेत. पहिल्यांदा जेंव्हा बातमीची हेडलाइन वाचली तेंव्हा खरंच खूप बरं वाटलं, की भारत आता मिलिट्रीच्या सामग्री च्या बाबतीत स्वयंपूर्ण होतोय म्हणून.पण नंतर जेंव्हा डिटेल वाचले तेंव्हा माझा पुर्ण भ्रमनिरास झाला,का ते पुढे लिहितोय…

अवधी हे गांव चेन्नाई पासून जवळपास २० किमी अंतरावर आहे. या तयार करण्यात आलेल्या टँक्स ला ’भारतीय’ म्हंटलं जातंय. टी ९० टॅंक्सची क्षमता पुर्णपणे टेस्ट केलेली आहेच रशियन लोकांनी. अफगाण युध्दात या टॅंक्सनी मोठी कामगिरी बजावली… अर्थात रशियाला अफगाण योद्ध्याच्या पुढे ( अमेरिका- पाकिस्तान पुरस्कृत) सपशेल माघार घ्यावी लागली ही गोष्ट अलाहिदा.

अमेरिकेने पण अफगाणी योध्याना ऍंटी टॅंक मिसाइल्स, ऍंटी एअरक्राफ्ट गन्स दिले होते, केवळ ती शस्त्रं वापरूनच  अफगाण लोकांना रशियाच्या टॅंक्स आणि विमानांच्या विरुद्ध लढता आले. अमेरिकेने उभा केलेला हा अफगाणिस्थान चा भस्मासुर कधी अमेरिकेच्याच डोक्यावर हात ठेवायला धावू लागला, ते त्यांनाच कळलं नाही. मग जेंव्हा या भस्मासुराने ९/११ ला डब्लुटीसी वर हात ठेवले, तेंव्हा अमेरिकेला वाचवायला कोणी मोहिनी नव्हती. जर अमेरिकेने अफगाणिस्थान ला  मदत केली नसती तर मात्र रशियाचा विजय निश्चितच होता.म्हणूनच टी ९० टॅंक्सच्या कॅपॅब्लिटीज बद्दल अजिबात शंका घेतली जाऊ शकत नाही.

२००१ साली रशियाबरोबरच्या कॉंट्रॅक्ट प्रमाणे ३१० टॅंक्स रशियाकडून इम्पोर्ट करण्यासाठी ऍग्रिमेंट करण्यात आले. या पैकी १२४ टॅंक कम्प्लिटली असेम्बल्ड कंडीशन मधे असतील असंही ठरलं होतं.उरलेले १८६ हे सिकेडी आणण्यात येणार आहेत.रशियन लोकांनी फेजेस मधे टेक्नॉलॉजी ट्रान्सफर करु असंही मान्य केलं होतं. आता ती फेज कधी सुरू होणार हे कोणास ठाऊक!

त्यापैकी ही पहिली दहाची सो कॉल्ड ’मेड इन ईंडिया” बॅच!( असंही वाचण्यात आलंय की या पैकी काही सेमी नॉक्ड डाउन कंडीशन मधे पण इम्पोर्ट करण्यात आले आहेत) नुकतीच रोल आऊट झाली…२००१ सालच्या ऍग्रिमेंटचे टॅंक्स भारतात पोहोचायला ८ वर्षं का लागावे??असो.. जे काही असेल ते असो..

अफगाण योध्यांना तिकडल्या डोंगरामधे पोखरून तयार केलेल्या गुहांच्या मुळे पण खूपच संरक्षण मिळालं. असो.. तर टी ९० टॅंक्स.. या टँक्सच्या बाबतीत पुढे वाचल्यावर असं कळलं की हे टॅंक्स इथे सिकेडी ( कम्लिटली नॉक्ड डाउन ) परिस्थितीत आयात करण्यात आले होते. म्हणजे जरी यावर मेड इन ईंडियाचं लेबल असलं, तरीही हे टॅंक्स फक्त भारतामधे असेम्ब्ली केलेले आहेत.याचा प्रत्येक पार्ट हा रशियामधे मॅन्युफॅक्चर करण्यात आलेला आहे. अर्थात बाहेरचे कमी महत्वाचे पार्ट्स  कदाचित इथे बनवले असतीलही, पण मुख्य पार्ट्स जसे इंजिन, ट्रान्समिशन इम्पोर्टेड आहे.

मेड इन इंडीया?? कट द क्रॅप  .. इट्स नॉट लाइक द वे इट लुक्स..भारतामधे इतके टेक्निकली क्वालिफाइड लोकं असतांना मला हे लक्षात येत नाही, की एक साधा टॅंक का डिझाइन करता येऊ नये आपल्याला? टेक्नॉलॉजिकली बॅकवर्ड पाकिस्तान जर सिकेडी आय्टम विकत घेत असेल तर ते समजू शकते, पण भारतासारख्या टेक्निकल वर्क फोर्सने स्वयंपूर्ण देशाला पण इतर देशांच्या पुढे टेक्नॉलॉजी साठी हात का पसरावे लागतात? भारतीय लोकं टॅंक्स वगैरे बनवण्यासाठी सक्षम नाही असंही मला वाटत नाही.

टॅंक म्हणजे असतं तरी काय? एक डीझल इंजिन, एक ऍटॊमॅटिक ट्रान्समिशन, मोबिलिटी साठी आणि एक गन… जी टेक्निकली ऍड्व्हान्स्ड , इलेक्ट्रॉनिकली कंट्रोल, गायडेड मिसाल लॉंच करण्याची कॅपेब्लिटी.. वगैरे वगैरे… हे सगळं वाचायला जरी अवघड वाटत असलं तरीही भारतीयांची टेक्निकल  सक्षमता पहाता काही फारसं कठिण नाही.

गोरी कातडी म्हणजे हुशार.आणि त्यामुळे प्रत्येक ठिकाणी स्वतःबद्दल आत्म विश्वासाची कमतरता… ही मानसिकता बदलायलाच हवी.कालची बातमी वाचून मला तरी काही फारसा आनंद झालेला नाही. कारण आज तुम्ही सगळं इम्पोर्ट करुन टॅंक असेम्ब्ली करताय,  पण मग नंतर काही वर्षांनी स्पेअर पार्टस मधे बचत करण्याच्या नादात या टॅंक्सची पण अवस्था मिराज २००० प्रमाणे होऊ नये हीच इच्छा…

एखाद्या रशियन टॅंकला भारतीय नांव भीष्म दिल्याने तो टॅंक भारतीय, आणि मेड इन इंडिया होत नाही. उगाच देशात असा बातम्या प्रसिद्ध करुन काय साधतं कोणास ठाऊक..आपल्या भारतामधे पण डीफेन्स रिसर्च ऍंड डेव्हलपमेंट ऑर्गनायझेशन आहे, की जी याच प्रकारच्या डेव्हलपमेंटसचे कामं करते. माझे काही मित्र या डिआरडीओ मधे कामं करतात. आणि  एक सांगतो.. दे आर कॅपेबल टु डेव्हलप एनी थिंग.. मग हे टॅंक्स वगैरे किरकोळ आहे…

आपण भारतामधे जर उपग्रह लॉंचिंग फॅसिलिटीज तयार करु शकतो, स्वतःच्या जोरावर चंद्रावर यान पाठवण्याचे स्वप्न पाहु शकतो, हजारो किमी रेंज ची बॅलेस्टीक मिसाइल्स बनवू शकतो.. तर हे असले टॅंक्स वगैरे काय अवघड आहेत का बनवणे?.लवकरच भारतीय बनावटीच्या मिल्ट्री इक्विपमेंट्स बद्दल मिळालं तर मला खुप आनंद होईल. तो पर्यंत रशियन टॅंक्सच्या असेम्ब्लिलाच मेड इन इंडिया टॅंक समजुन आनंद मानायचा झालं!

(भारतिय) टी ९० आणी अल खलिद ( पाकिस्तानी टॅंक)  ची कम्पॅरिझन वाचण्यात आली एका फोरमवर. इथे पोस्ट केली आहे ती ^(http://rangmarathiche.com/goto/http://twitsblog.wordpress.com/2009/08/26/t90-vs-al-khalid-pakistan-tank/).

T-90

Specifications
Dimensions
Length 9.53 – 6.86 meters
Width 3.78 meters
Height 2.225 meters
clearance 0.47 meters
Weight 46.5 – 50 metric tons
Armored volume 11.04 m3
turretvolume 1.85 m3
Crew 3
Engine 840 hp V-84MS diesel
1,000 hp V-84KD turbo-supercharged diesel
1,000 hp V-85 diesel
1 kW AB-1-P28 auxiliary power unit
Max Road Speed 65 km/h
Max cross-country Speed 45 km/h
Power/Weight 18 – 20.0 hp/tn
Ground Pressure 0.938 kg/sq.cm
Range 550 – 650 km
Obstacle negotiation
Fording depth 1.2 m on the move/5 m with OPVT (snorkel)
Trench width 2.8 m
Vertical obstacle 0.8 m
Maximum gradient 30°
Weapons
Main Weapon 125mm 2A46M-2 smoothbore
Stabilization 2E42-4 Zhasmin
Rate of fire 6-8 rounds/min
Ammunition 43 rounds (22 in carousel)
Ammunition Types APFSDS, HEAT, HEF
ATGM through 125mm 9M119M Refleks-M (AT-11 Sniper-B)
Machine Guns Coaxial PKT 7.62mm (2000 rounds)
Remotely-controlled AAMG mount Utjos NSVT 12.7mm (300 rounds)
Smoke Screens 12 902B 82mm mortars with 3D17 smoke grenades
smoke discharger
Equipment
Night Vision TO1-PO2T Agava-2 TI (target id range 2.5 km)
TPN-4-49-23 Buran-PA (target id range 1.2/1.5 km)
Fire Control 1A45T Irtysh computerized system with 9S515 missile guidance system
Onboard sights
Commander PNK-4S sight includes TKN-4S Agat-S day/night sight (target id range 800 m (day)/700 m (night))
Gunner 1V528-1 ballistic computer
1A43 rangefinder/sight
1G46 laying device
DVE-BS wind gauge
Driver TVN-5 IR night viewer
Radio R-163-50U
R-163-50U + R-163-50K (T-90K)
Navigation TNA-4-3 (T-90K)
Jammers Shtora-1 EOCMDAS
Dazzle painting
Other NBC, 3ETs13 Inej auto-fire-fighting equipment,
self-dig-in blade,
air conditioning,
KMT-6 mine clearing equipment (optional)
Front & side armor laminated front, side and top armor behind Kontakt-5 ERA
Front armor rating, mm RHA vs APFSDS: 550 mm + 250-280mm with Kontakt-5 = 800-830mm
vs HEAT: 650 mm + 500-700mm with Kontakt-5 = 1,150-1,350mm

HCL Technologies Limited is looking for Back Office Associate

Written by  on April 29, 2020
HCL Technologies Limited is looking for Back Office Associate
Job Profile Career Opportunity in Insurance Industry for Non Technical Graduate fresher, with HCL Technologies Ltd – Business Services for the profile of Customer Service Executive (Back Office Process). 100 % Back Office Profile (No Calling). Both side Cabs, Free meal and Fixed weekend offs.

Designation: Customer Service Executive
Only Telephonic/ Video Call rounds of Interview.

Educational Requirement:

BBA, BA, B Com, B.SC Graduates/ CS can also apply for the same.
(Only 2016/2017/2018 and 2019 Pass-outs are eligible for this opening).
Note: Technical Graduates / Regular MBA’s are not eligible for this opening.

Work Experience: Freshers/ Maximum 6 months experience

Roles & Responsibilities:-

Manage and update Insurance Member and Plan data on multiple systems.
Enter new member data into excel and enrollment forms.
Processes customer requests in a timely and accurate manner.
Communicates with customers through written correspondence.
Using PC application and functions such as Excel and Word to update and load data sets.
To answer queries coming from end user customers in a polite and professional manner.

Skill Set Required:-

Good typing speed (25 wpm with 80% Accuracy).
Strong commitment to customer service and quality
Excellent Keyboard Skills
Demonstrates a strong customer service orientation.
Takes responsibility to follow up with customers to ensure their needs and expectations are satisfied.

Shifts : 24*7 (Rotational)
Salary: Upto 2.50 LPA
Job Location: Gurgaon

Interested candidates should have laptop with WIFI mandatory and can contact HR Chinju – 9028243027 or can send their CVs on [email protected]

Specialization Operations/Customer Service, Operations, Account Services, Operations Others
Experience 0 – 1 yrs
Location Gurgaon
QualificationQualification B.A., B.Com, B.B.A, B.Sc
Key Skills Back Office Processing, Business Services, Customer Service Orientation
Company Profile HCL Technologies Limited is an Indian multinational information technology service and consulting company headquartered in Noida, Uttar Pradesh. It is a subsidiary of HCL Enterprise.
Address Not Provided
Email Address [email protected]
Contact Number Not Provided
Posting Date 4/28/2020

इंजिनिअरिंग नंतर काय?

Written by  on April 29, 2020

हा प्रश्न मला कधीच पडला नाही. कारण वेळच मिळाला नाही विचार करायला. पण आज जेंव्हा मला लोकांचे फोन यायला लागले, की माझ्या मुलाने मेकॅनिकल मधे बिई केलंय. तो आय टी कंपनीत सिलेक्ट झाला होता,पण आता ती कंपनीने कळवले आहे की आता तुमची गरज नाही. अशा परिस्थिती मधे मग मात्र थोडं कठीणच होतं नाही म्हणून सांगणं.

लोकांना हे कळत नाही की प्रत्येक कंपनीत एक एच आर डिपार्टमेंट असतं. आणि मी फार तर अप्लिकेशन एच आर कडे फॉर्वर्ड करु शकतो. त्या पलीकडे काहीच नाही. आणि मग त्या मुलाला एच आर ने कॉल पाठवला नाही की ही मंडळी नाराज होतात माझ्यावर! खूप जुने संबंध बिघडले आहेत माझे..!!!!!

बी ई झाल्यवर एखाद्या आयटी कंपनी मधे नोकरी.. हीच जीवनाची इती कर्तव्यता का? इतरही ऑप्शन्स आहेत ना. मेकॅनिकल मधे बिई केल्यावर कोअर कॉम्पिटन्सी मधे काम मिळवण्याचा प्रयत्न  न करता ,आणि जेंव्हा आय टी कंपनी मधे  काम मिळत नाही हे लक्षात आलं म्हणून इंजिनिअरिंग कंपनीत ऍज अ सेकंड चॉइस  ट्राय करताय…… पण आता पर्यंत इंजिनिअरिंग कंपनीतले पण कॅंपस आटोपले आहेत,तुम्ही जर आधीपासून इंजिनिअरिंग कंपनीत ट्राय केलं असतं तर आतापर्यंत कॅंपस मधे सिलेक्शन झालं असतं. तेंव्हा नुसत्या ओळखीच्या जोरावर घेतले जाणे शक्य होणार नाही हेच कळत नाही मुलांना..असो..खूप वाईटपणा घ्यावा लागलाय या प्रकारच्या रिक्वेस्ट पुर्ण न करू शकल्या मुळे.. असो…

सहज जरा चेक केलं, की जर इंजिनिअरिंग नंतर नोकरी मिळत नसेल तर काय करावं?? पुढे काय ऑप्शन्स आहेत?? हे चेक केलं तर खालील माहिती मिळाली..
एम टेक.. किंवा एम ई.
ह्या साठी गेट एक्झाम द्यावी लागते.

एम बी ए करण्यासाठी सिएटी, एम ए टी, जे एम ई टी, एमएच सिईटी च्या परिक्षा द्याव्या लागतात.

परदेशी शिक्षणासाठी जायचं असेल तर.. जिआरई, जीमॅट, टॉफेल ,आयएलटीईएस, किंवा टिएसई  ह्या परिक्षा आहेत.

भारतामधल्या इतर अपॉर्चुनिटीज
कॉमन एंट्रंस फ़ॉर डिझाइन, एन आय डी एंट्रंस टेस्ट , फाउंड्री ऍंड फोर्ज टेक्नॉलॉजी, कोर्सेस फॉर एलेक्ट्रॉनिक्स डिझाइन ऍंड टेक , बंगलोर.. अशा अनेक अपॉर्चुनिटिज आहेत.

जर नोकरीच करायची असेल तर, डिफेन्स मधे , नेव्ही, एअर्फोर्स मधे , पण नोकरी साठी अप्लाय करु शकता. तुम्हाला एकदम ऑफिसर ग्रेड मधे (सेकंड लेफ्टनंट ) म्हणून नोकरी मिळू शकते.

पब्लिक सर्व्हिस कंपन्यांच्या  पण वेब  साईट्स ला भेट देऊन तिथे पण प्रयत्न करायलाच पाहिजे.  या मधे सेल, आयोसिएल, एन्टीपीसी, ओएनजीसी, बिपीसीएल, बिईएमएल , बिईएल, बिएसएनएल, डीआर्डीओ , एच ए, नाल्को , किंव शिपयार्ड्स.. जसे जिआरेसई , गोवा शिपयार्ड मधे प्रयत्न करायला हरकत नाही.

काही लोकांना जर टिचिंग मधे करियर करायचं असेल तर पोस्ट ग्रॅजुएशन करुन मग नेट सेट पास करणं  आवश्यक असतं.

सगळ्यात महत्वाचे, प्रत्येक इंजिनीअरने इंडीयन इंजिनिअरिंग सर्व्हिसेस ची परीक्षा ही दिलीच पाहिजे. सोबतच महाराष्ट्र स्टेट इंजिनिअरिंग सर्व्हिसेस हा पण एक ऑप्शन आहे.त्या कंपनी  मधे अर्ज करा.

जर तुम्हाला ऍकेडमिक करियर करायचं असेल तर , सिएसायआर, इस्रो, बिएआर्सी, डिआर्डीओ हे पण ऑप्शन्स आहेत.

सगळ्यात शेवटी.. अगदी प्रथितयश कंपन्यांच्या वेब साईटस वर ’करियर विद अस’ असा ऑप्शन असतो. तिथे जाउन आपला बायोडाटा सबमिट केल्यास पण तो कंपनीच्या एच आर च्या डाटा बॅंक मधे रहातो आणि मग जेंव्हा कधी कंपनीला गरज पडते तेंव्हा तुम्हाला बोलावले जाऊ शकते..

म्हातारा नवरा अन, कुंकवाला आधार.

Written by  on April 29, 2020

काही वर्षापुर्वी आमच्या नागपूर ऑफिस ला कामानिमित्य जाणे झाले. तसं पाहिलं तर नागपूर ऑफिस लहानसे होते. इन मिन १६ लोकं होते काम करणारे, आणि एक १७वी चंदा नावाची मुलगी. ती रोज सकाळी येऊन झाडणे, टेबल स्वच्छ करणे डस्टबिन्स स्वच्छ करणे वगैरे काम करायची. पण ह्या वेळी मात्र चंदा सोबतच अजून एक मुलगी दिसली. साधारण पंचविशी मधली असावी. कपाळावर ठसठशीत कुंकू, गळ्यात दोन पदरी मंगळसुत्र आणि जुनीच पण स्वच्छ साडी नेसलेली. ती टेलेक्स मशिन वरून आलेले  टेलेक्स मार्क करून प्रत्येकाच्या टेबल वर आणुन ठेवत होती. आमच्या ऑफिस मधे नवीन भरती, आणि ती पण प्युनच्या लेव्हलची गेल्या कित्येक वर्षापासुन बंद होती, तेंव्हा ही कोण? हा प्रश्न अस्वस्थ करत होता.

समोर बसलेल्या मित्राला विचारले, ही कोण रे? तर म्हणाला ही संजय ची बायको रोहिता! संजय  म्हणजे कंपनीच्या जीपचा ड्रायव्हर. नबाब खान म्हणून एक ड्रायव्हर रिटायर्ड झाल्यावर, त्याच्या जागी ह्या संजयला डेली वेजेस वर ठेवले होते कामाला. २५-२६ चा संजय एक दिवस अचानक पणे हार्ट बर्न ने गेला. अगदी काही  कारण नव्हते जाण्याचे! . घरची परिस्थिती म्हणजे हातावरचे पोट. आकस्मित पणे वारल्या मुळे त्याची मुलगी आणि लहान मुलगी एकदम रस्त्यावर आली ,शेवटी नागपुरच्या ब्रांच मॅनेजरने  तिला मदत म्हणुन डेली वेजेस वर कामावर ठेवलं.  तशी रोहिता शिकलेली. चक्क दहावी पास झाली होती. तेंव्हा आलेले टेलेक्स वगैरे किंवा डाक कोणाच्या नावे आहे, ते तिला समजायचे,म्हणून प्युन चे काम तिला दिले गेले.  तिचा काम करण्याचा आवाका वाखाणण्यासारखा. नोकरीची गरज असलेला माणुस कधी पण लक्षात येतो.तर असो, इथे विषय रोहिताचा नाही.

एक गोष्ट मात्र सारखी खटकत होती,संजय वारला, म्हणजे ही विधवा, मग गळ्यात मंगळसुत्र आणि कपाळाला कुंकू कसे काय? थोड्या वेळाने ती टेबलवर चहा घेऊन आली, तेंव्हा तिला विचारलेच, तर म्हणाली,  आज हे जरी नसले तरी आजही ह्या मंगळसुत्राचा आणि कुंकवाचाच तर आधार आहे. सुरुवातीला काही दिवस हे वापरणं बंद केलं होतं, तर लक्षात आलं, की विधवेकडे पहाण्याचा लोकांचा दॄष्टीकोन अजिबात चांगला नसतो, इनडायरेक ऍडव्हान्सेस, आणि इतर वेळी हिचा नवरा नाही , म्हणजे ही आता ऍव्हेलेबल आहे, ह्या भावनेतुन लोकांच्या केल्या गेलेल्या कॉमेंट्स चा खूप त्रास व्हायचा. स्वतःचाच राग यायचा, मी काय ’तशी” बाई आहे का? आणि जर  नाही तर माझ्याकडे हे लोकं असे का ऍप्रोच होतात? पण नंतर मात्र  गळ्यात काळी पोत, आणि कपाळाला कुंकू  पुन्हा चिकटवले आणि  लोकं एकदम अदबीने वागतात, एक प्रकारचा दरारा असतो ह्या कुंकू/मंगळसुत्राचा! कोणी तरी आहे, ह्या स्त्री च्या मागे, ही एकटी नाही . म्हणुन पुन्हा वापरणे सुरु केले आणि हा त्रास   अगदीच संपला जरी नाही तरी आटोक्यात आला.

तसेही अगदी लहान असतांना पासुन कपाळावर टिकली लावायची सवय , लग्न झाल्यावर कुंकू मधे बदललं. सवयीचा भाग म्हणुन संजय गेल्यावर काही दिवस रोज सकाळी कुंकवाच्या बाटली कडे हात जायचा, पण नाही, आता ते लावायचं नाही , कारण संस्कार आडवे यायचे. पण आता मात्र  विश्वास बसलाय की कुंकवाची टिकली आणि मंगळसूत्र म्हणजे स्त्री चे एक अदृष्य शस्त्रंच असतं. कोणाची हिंमत होत नाही सहजपणे वाईट नजरेने बघायची.

एकदम पटलं तिचं बोलणं. घरात अगदी म्हातारा नवरा असला, तरीही समाजात किंमत असते स्त्रीला, ही गोष्ट वाईट की चांगली ह्याचा उहापोह करत नाही. पण ही एक सत्य परिस्थिती आज नाकारता येत नाही. लग्न न झालेली सिनेमा नटी , सगळ्यांची स्वप्न सुंदरी असते, पण एकदा तिचे लग्न झाले की मग मात्र बऱ्याच जणांच्या स्वप्नातूनही तिची हकालपत्ती होते. मानवी स्वभाव आहे हा. एखादी अती सुंदर स्त्री जर एखाद्या अगदी मरतुकड्या माणसाबरोबर जात असेल, तरी पण तिला छेडायचा कोणी प्रयत्न करत नाही. एक अनामिक भिती असते लोकांच्या मनात. हेच कारण असावे, की पुरातन काळापासून एक म्हण चालत आली आहे, “म्हातारा नवरा, कुंकवाला आधार!” अगदी चार शब्दात स्त्री चं आयुष्य  रेखलं आहे. पटॊ अथवा, ना पटॊ, ही वस्तुस्थिती नाकारता येत नाही.

सोशलायझेशन…

Written by  on April 28, 2020

आजकाल  आयुष्य इतकं व्यस्त झालं आहे की कोणालाच आपल्या मित्रांसाठी वगैरे  पण ’रिअल टाइम मधे’ वेळ काढता येत नाही. घरची काही ना काहीतरी कामं असतातच.  अगदी जिवश्च कंठश्च मित्राला भेटायच म्हंटलं तरीही कधी वेळ मुद्दाम काढावा लागतो .कधी आपल्याला वेळ असला तर त्याला वेळ नसतो किंवा  उलट पक्षी त्याला वेळ असतो तेंव्हा आपण बिझी असतो.

पूर्वीच्या  काळी बरं होतं , सोशलायझेशन म्हणजे केवळ गुरुवारच भजन एखाद्याच्या घरी असायचं आणि त्यासाठी जवळपास रहाणारे सगळे लोकं एकत्र जमायचे. मग त्या मधे हौशी कलाकार आपला गळा साफ करून घ्यायला गाणी म्हणायचे. एक फायदा असतो, अशा भजनाच्या कार्यक्रम मधे कोणीही कसंही गाणं म्हंटलं तरीही कोणी काही म्हणत नाही. कमीत कमी महिन्यातल्या चार गुरुवारी किंवा शनीवारी एकत्र भेटणे वगैरे असायचेच.कुठलं ना कुठलं कारण शोधून एकत्र भेटायचे लोकं. आजकाल काही ना काहीतरी कारण काढून भेटणं टाळतात लोकं. प्रत्येक जण आपापल्या पर्सनल स्पेस मधे गुरफटलेला असतो – कोषातल्या अळी सारखा.

या  शिवाय  प्रत्येक सणावाराला भेटी गाठी  व्हायच्या. श्रावण सोमवारी शंकराच्या मंदीरात जातांना पण आई  शेजारच्या काकूंना , ’तूम्ही येता का? असे विचारल्या शिवाय कधी  जायची नाही.

दर दोन तिन महिन्यातून एकदा दही काला हा पण कोणाच्या तरी घरी असायचाच- विदर्भात त्याला गोपाल काला म्हंटलं जातं. त्या मघे सगळ्यांनी आपल्या घरून काही तरी( म्हणजे पोहे, लाह्या, मुरमुरे, लोणची, एखादं फळ वगैरे) न्यायचं आणि मग एकाच्या घरी मोठ्या भांड्यात एकत्र करून काला बनवायचे. बरं हा दही काला हा कार्यक्रम केवळ स्त्रीयांचाच असायचा. स्त्रीयांची भजनं वगैरे झाली की मग आम्हा सगळ्या मुलांना बोलावून गालाला गुलाल लावून काला मिळायचा. त्या दही काल्याची चव अजूनही जिभेवर रेंगाळते. प्रत्येकाच्या घरचं लोणचं वेगळ्या चवीच, आणि ज्वारीच्या लाह्या हा बेस असल्याने एक वेगळी चव यायची. ज्याच्या घरी काला, तो दही आणि बेस लाह्या अरेंज करणार . त्या काल्यामधल्या लोणच्याच्या फोडीची चव अजूनही जिभेवर रेंगाळते. स्पेशली गोकुळाष्टमीला काला, आणि श्रीकृष्ण जन्म हा तर एक मोठा कार्यक्रम असायचा. खूप मजा यायची. रात्री उशिरापर्यंत अंगणात लगोरी किंवा धाबाधुबी खेळणे सुरु असायचे. वेगळेच दिवस होते ते..

माझं लहानपण अगदी लहान गावात गेल्यामुळे हे सगळं अनूभवता आलं.मी अगदी मध्यमवर्गीय घरामधे जन्म घेतला, त्यामुळे बहुतेक सगळे कन्सेप्ट्स आणि जिवनाच्या व्हॅल्युज अजूनही तशाच आहेत. आज जेंव्हा मुलींना सांगतो, तेंव्हा बाबा हे काय भलतंच सांगताय असे भाव चेहेऱ्यावर असतात. “तूम्ही लोकांच्या घरून वाटीमधे साखर मागून आणायचे?? असा प्रश्न जेंव्हा मोठे डॊळे करून मुली विचारतात तेंव्हा मात्र विचित्र वाटतं….

आज मुंबईला एखाद्या बिल्डींग मधे सातव्या मजल्यावर जर कोणी रहात असेल तर त्याच बिल्डींग मधे माझ्या खालच्या फ्लॅट मधे कोण रहातो हे त्याला  माहिती नसते अशी परिस्थिती आहे. माझ्याही बाबतीत ते खरं आहेच.कोणाच्याही घरी जायचं असेल तर, मुंबईला आधी फोन करुन विचारायचं की तुम्ही घरी आहात का? आणि तुमचा काही प्रोग्राम आहे का? जर उत्तर नाही मिळालं, तरंच जायचं . सुरुवातीला जेंव्हा मी मुंबईला रहायला आलो , तेंव्हा तर मला या गोष्टीचं आश्चर्यच वाटायचं , पण नंतर हळू हळू सवय झाली. लक्षात आलं की मुंबईच्या लोकांना सकाळी सात-आठ वाजता कामावर निघाले की घरी यायला रात्री ८ ते ९ वाजतात, ज्यामुळे स्वतःची पर्सनल कामं करायला फक्त रवीवारच मिळतो. आणि ह्याच कारणासाठी म्हणुन  रविवारी कोणी घरी आलेलं शक्यतो नकोसं वाटतं लोकांना.

लहानपणी कोणाही कडे जायचे असले की सहज उठुन गेलो असे असायचे. माणूस हा नेहेमीच सामाजिक प्राणी राहिला आहे. प्रत्येकाला सोशल लाइफ आवडतं. एक सांगतो, परदेशात रहाणाऱ्या  एखाद्याने समजा कार किंवा घर वगैरे   घेतलं ,की  त्याला आपलं कोणीतरी कौतूक करावं असं वाटतंच. बरेचदा असंही वाटतं की आपली ही अचिव्हमेंट आपल्या ओळखीच्या लोकांनी पहावी आणि आपलं कौतूक करावं . जर कोणी कौतूक करणारं नसेल तर त्या नवीन गोष्टीपासून आनंद काय मिळणार?? जर एखाद्या मुलीने  सुंदर ड्रेस घातला, आणि तिला कोणी विचारलंच नाही- किंवा जर तिने केस कापले, फेशिअल केलं आणि तरीही कोणी विचारलंच नाही तर तिला कसं वाटेल?? साधारण तशीच भावना असते .

मला आठवतं की मी जेंव्हा पहिली कार घेतली होती आणि घरी आणली, तेंव्हा माझ्या वडीलांच्या डोळ्यातला अभिमान आणि कौतुकाचे भाव पाहिले आणि  – बस्स! सगळ जग आपल्या पायाशी लोळण घेतंय असं वाटलं होतं मला त्या क्षणी. वडीलांच्या डोळ्यातले ते भाव आयुष्यभर विसरू शकत नाही मी.असो.

सोशलायझेशन म्हणजे नेमकं काय??  एक  गम्मत सांगतो. माझ्या लहानपणी घरी कोणी बसायला आलं आणि चहासाठी दूध नसलं की आई हातात भांड देऊन शेजारच्या काकूंच्या कडून दूध आण, किंवा वाटीभर साखर आण, किंवा कधी तरी आल्याचा तुकडा, कोथिंबिरीच्या चार काड्या, वगैरे वगैरे अशा वस्तू मागून आणायला पाठवायची आणि त्या मधे पण कोणाला कसलाच कमीपणा वाटत नसे. नंतर मग त्याच काकूंना, दूध, साखर किंवा काय असेल ती वस्तू नेऊन दे म्हणून आई पुन्हा एकदा पाठवायची.आता चार काड्या कोथिंबिरीच्या किंवा  आल्याचा तुकडा परत देण्यात काही विशेष आहे असे नाही. पण आठवणीने परत करणे हे मात्र नक्की व्हायचं. कदाचित आजकालच्या मुलांना ह्या मधे कमीपणा वाटत असेल पण आमच्या लहानपणी हे सगळं अगदी कॉमन होतं.

शेजारचे मामा, मला बटाटे वडा आवडतो, म्हणून मग आवर्जून मला बोलवायचे आणि सोबत बसवून खायला घालायचे. दुसऱ्या काकूंना माहिती असायचं की आई आज बाहेर गेलेली आहे म्हणून, मग बरोबर दुपारच्या खाण्याच्या वेळेस स्वतःच्या मुलांच्या बरोबर आमचीही डीश भरली जायची. कुणाला काय आवडते हे सगळ्यांनाच माहिती असायचं. मला पाटॊडीची भाजी आवडते म्हणून शेजारच्या घरी केली गेली की न चुकता माझ्यासाठी घरी एका वाटी मधे यायची.आईला बरं नसलं की घरच्या सगळ्यांचं जेवण शेजारून यायचं. एक वेगळीच घट्ट विण होती संबंधांमध्ये.  काही लोकं असंही म्हणतील, की त्या काळी फ्रीझ नव्हता म्हणून दुसऱ्याकडे दिलं जात असेल वाटीमध्ये घालून. पण तसं जरी असलं, तरीही  त्यामधे एक आपलेपणा होता ,ज्याचा आजकालच्या संबंधात बरेचदा अभाव जाणवतो.

शेजार्यांच्या घरचे सगळे नातेवाईक पण माहिती असायचे. शेजाऱ्यांच्या नातेवाईकांशी पण अगदी अघळ पघळ गप्पा व्हायच्या. ते पण अगदी आपलेपणाने आपल्या घरी येऊन बसायचे गप्पा मारायला.

इंटरनेट, टीव्ही वगैरेचं इतकं काही प्रस्थ नव्हतं. टिव्ही तर अजूनही यायचाच होता. फक्त मुंबईलाच टिव्ही सुरु झाला होता तेंव्हा. टिव्ही मुळे सोशलायझेशन कमी झालं का?? मला बरेचदा तसा संशय येतो.  कधी कधी असंही वाटतं की अजूनही सामाजिकीकरणाची आवड काही कमी होत नाही माणसाची. म्हणूनच तर आपण बझ, गुगल चॅट, सोशल साईट्स वर एकत्र येऊन आपल्याला आलेला एकटेपणा दूर करायचा प्रयत्न करत असतो.  माझं स्पष्ट मत आहे, प्रत्येकालाच सोशलायझेशनची गरज असते- मग ते पुर्वीचं खरं खूरं सोशलायझेशन असो , की आजच्या युगातलं व्हर्च्य़ुअल..

Retail IT Sols Private Limited is looking for Software Engineer (Java/ J2EE)

Written by  on April 28, 2020
Retail IT Sols Private Limited is looking for Software Engineer (Java/ J2EE)
Job Profile Immediate need for Java and J2EE developers with 0 to 1 years of relevant experience. Must have excellent communication and presentation skills.

Required Skills-
Java/ J2EE, JDK, Hibernate, Servlets, Spring, EJB

Specialization IT-Software, Oracle/Sybase/SQL/DB2, Java Technologies
Experience 0 – 2 yrs
Location Hyderabad
QualificationQualification B.E./B.Tech, MCA/PGDCA
Key Skills Java/ J2EE, JDK, Hibernate, Servlets, Spring, EJB
Company Profile Retail Sols is a systems integration company that specializes in implementation, integration, upgrade, maintenance and support of Oracle Retail suite of applications. Retail Sols capabilities span grocery, fashion,health and wellness.
Address Not Provided
Email Address [email protected]
Contact Number Not Provided
Posting Date 4/27/2020

 

रजनीकांत …

Written by  on April 28, 2020

माझा एक अन्ना मित्र आहे. तो रजनीचा अगदी भक्त!! मला तर वाटतं की रोज रजनीची पुजा घालत असेल तो  सकाळी उठल्या नंतर. रजनी म्हणजे आपला रजनीकांत गायकवाड हो.. तुम्हाला काय ती टिव्ही वरची रजनी वाटली का?

ह्या अन्ना लोकांना इतर कोणालाही कांहीही म्हंटलं तरीही चालतं, पण यांचं कुलदैवत असतं, अम्मा आणि रजनी.. एक वेळ यांच्या अख्ख्या खानदानाला शिव्या घाला, या अन्ना लोकांना कांहीच वाटत नाही, पण रजनी किंवा अम्मा ला कांही म्हंटलं तर यांच्या गोट्या कपाळात…..

पुजा घातल्या नंतर नैवेद्य कसला दाखवत असतील म्हणता??  अहो इतकी साधी गोष्ट तुम्हाला लक्षात येत नाही – सिगारेट , आणि काड्यापेटी!!!!  त्याचं आवडतं काम  म्हणजे सिगारेट हवेत उडवणे आणि मग ती पेटवणे.

ह्या रजनीला एकही काम सरळ करता येत नाही. अगदी साधी सिगारेट पाकिटात काढून पेटवण असो, किंवा शेड्स डोळ्यावर चढवणे असो.. प्रत्येक गोष्ट कशी शिस्तीत श्टाइल मधे असते रजनी ची. याच्या इतकी स्टाइल मारणं कुठल्याच हिरोला जमत नाही. मला तर वाटतं की हा माणुस रोज आरशापुढे उभा राहुन रोज वेगवेगळ्या स्टाइल्स चा सराव करीत असावा..

रजनीकांत चे कांही यु ट्य़ुब वर सापडलेले सीन इथे पोस्ट करतोय…  हा पहिला आहे ऍक्शन सिक्वेन्स..

हा दुसरा पण असाच अफलातून मारा मारी चा सिक्वेन्स.

आणि हा व्हिडीओ जेंव्हा पाहिला तेंव्हा  तर हसुन ह्सुन पोट दुखलं. एक चिता एका हरणाचा पाठलाग करतोय, आणि.. पुढे स्वतःच पहा ना…

ही एक  रजनी ला वापरुन केलेली कॅस्ट्रॉल ची जाहिरात.  या जाहिरातींच्या वर  कॉमेंट्स नको , सरळ बघायच्याच..

रजनी चोराला कसं पकडतो.. ते पहा इथे…

एका बुलेट ने तिघांना कसे मारायचे?? इथे बघा.. रजनी स्टाइल…

हा हरहुन्नरी कलाकार हिंदी मधे मात्र फारसा चमकला नाही. तसे याचे चित्रपट येउन गेले हिंदी मधे पण , ते कांही फारसे चालले नाहीत, आणि हा परत चन्नै ला गेला. तिकडे ह्याचं स्टेटस अगदी एखाद्या राजा प्रमाणे आहे.. लोकांच्या मनावर राज्य करणारा ’राजा’!!!
कोणी कांहीही म्हणा, ह्याचे हिंदी मधे डब केलेले चित्रपट  म्हणजे पर्वणी असते…मला तरी आवडतात..!!

डीडीच्या ब्लॉग वरचा रजनीवरचा हा लेख पण वाचु शकता.. इथे.. ^(http://rangmarathiche.com/goto/http://akbrahms.blogspot.com/2007/12/blog-post_12.html)